Volkslied van Brazilië

1. Ouviram do Ipiranga às margens plácidas
De um povo heróico o brado retumbante,
E o sol da liberdade, em raios fúlgidos,
Brilhou no céu da Pátria nesse instante,
Se o penhor dessa igualdade
Conseguimos conquistar com braço forte,
Em teu seio, ó, Liberdade,
Desafia o nosso peito a própria morte!
Ó Pátria amada, Idolatrada, Salve! Salve!
Brasil, um sonho intenso, um raio vívido,
De amor e de esperança à terra desce,
Se em teu formoso céu, risonho e límpido,
A imagem do Cruzeiro resplandece.
Gigante pela própria natureza,
és belo, és forte, impávido colosso,
E o teu futuro espelha essa grandeza,

CHORUS:
Terra adorada, Entre outras mil, és tu, Brasil,
Ó Pátria amada! Dos filhos deste solo és mãe gentil,
Pátria amada, Brasil!

2. Deitado eternamente em berço esplêndido,
ao som do mar e à luz do céu profundo,
Fulguras, ó Brasil, florão da América,
Iluminado ao sol do novo mundo!
Do que a terra mais garrida
Teus risonhos lindos campos tem mais flores,
“Nossos bosques tem mais vida”
“Nossa vida” no teu seio “mais amores”
Ó Pátria amada, Idolatrada, Salve! Salve!
Brasil, de amor eterno seja símbolo
O lábaro que ostentas estrelado,
E diga o verde-louro dessa flâmula
“Paz no futuro e glória no passado.”
Mas se ergues da justiça a clava forte,
Verás que um filho teu não foge à luta,
Nem teme, quem te adora, a própria morte,

Chorus

1. Aan de rustige oevers van de Ipiranga hoorden zij
de klinkende roep van een heldhaftig volk,
en de zon van de vrijheid, met schitterende stralen,
scheen op dat ogenblik aan de hemel van het vaderland.
Als wij het pand van die gelijkheid
met sterke arm hebben weten te veroveren,
dan daagt ons hart in jouw schoot, o vrijheid,
zelfs de dood uit!
O geliefd vaderland, aanbeden,
heil! Heil!
Brazilië, een intense droom, een levendige straal
van liefde en hoop daalt neer op de aarde,
als aan jouw mooie, lachende en heldere hemel
het beeld van het Zuiderkruis schittert.
Reus door je eigen natuur,
je bent mooi, je bent sterk, onverschrokken kolos,
en jouw toekomst weerspiegelt die grootheid.

REFREIN:
Aanbeden land,
tussen duizend andere ben jij het, Brazilië,
o geliefd vaderland!
Van de kinderen van deze grond ben jij een zachte moeder,
geliefd vaderland, Brazilië!

2. Eeuwig liggend in een schitterende wieg,
bij het geluid van de zee en het licht van de diepe hemel,
schitter jij, o Brazilië, bloem van Amerika,
verlicht door de zon van de nieuwe wereld!
Meer dan het meest bekoorlijke land
hebben jouw lachende, mooie velden meer bloemen;
“onze bossen hebben meer leven”,
“ons leven” in jouw schoot “meer liefde”.
O geliefd vaderland, aanbeden,
heil! Heil!
Brazilië, moge de met sterren bezaaide banier
die jij toont het symbool zijn van eeuwige liefde,
en moge het groen-goud van deze vlag zeggen:
“vrede in de toekomst en roem in het verleden.”
Maar als jij de sterke knots van gerechtigheid opheft,
zul je zien dat een kind van jou de strijd niet ontvlucht,
en dat wie jou liefheeft de dood zelf niet vreest.

Refrein