Volkslied van Bouvet Eiland

1. Ja, vi elsker dette landet,
som det stiger frem,
furet, værbitt over vannet,
med de tusen hjem.
Elsker, elsker det og tenker
på vår far og mor
og den saganatt som senker
drømmer på vår jord.
og den saganatt som senker
senker drømmer på vår jord.

2. Dette landet Harald berget
med sin kjemperad,
dette landet Håkon verget
medens Øyvind kvad;
Olav på det landet malte
korset med sitt blod,
fra dets høye Sverre talte
Roma midt imot.
fra dets høye Sverre talte
talte Roma midt imot.

3. Bønder sine økser brynte
hvor en hær dro frem,
Tordenskiold langs kysten lynte,
så det lystes hjem.
Kvinner selv stod opp og strede
som de vare menn;
andre kunne bare grede,
men det kom igjen!
andre kunne bare grede,
men det kom det kom igjen!

4. Visstnok var vi ikke mange,
men vi strakk dog til,
da vi prøvdes noen gange,
og det stod på spill;
ti vi heller landet brente
enn det kom til fall;
husker bare hva som hendte
ned på Fredrikshald!
husker bare hva som hendte
hendte ned på Fredrikshald!

5. Hårde tider har vi døyet,
ble til sist forstøtt;
men i verste nød blåøyet
frihet ble oss født.
Det gav faderkraft å bære
hungersnød og krig,
det gav døden selv sin ære –
og det gav forlik.
det gav døden selv sin ære –
og det gav det gav forlik.

6. Fienden sitt våpen kastet,
opp visiret for,
vi med undren mot ham hastet,
ti han var vår bror.
Drevne frem på stand av skammen
gikk vi søderpå;
nu vi står tre brødre sammen,
og skal sådan stå!
nu vi står tre brødre sammen,
sammen og skal sådan stå!

7. Norske mann i hus og hytte,
takk din store Gud!
Landet ville han beskytte,
skjønt det mørkt så ut.
Alt hva fedrene har kjempet,
mødrene har grett,
har den Herre stille lempet
så vi vant vår rett.
har den Herre stille lempet
så vi vant vi vant vår rett.

8. Ja, vi elsker dette landet,
som det stiger frem,
furet, værbitt over vannet,
med de tusen hjem.
Og som fedres kamp har hevet
det av nød til seir,
også vi, når det blir krevet,
for dets fred slår leir.
også vi, når det blir krevet,
for dets fred dets fred slår leir.

1. Ja, wij houden van dit land,
zoals het oprijst,
gegroefd en verweerd boven het water,
met zijn duizend huizen.
Wij houden ervan en denken
aan vader en moeder,
en aan de sagenacht die
dromen over onze aarde laat dalen,
en aan de sagenacht die
dromen over onze aarde laat dalen.

2. Dit land beschermde Harald
met zijn schaar van helden,
dit land verdedigde Håkon
terwijl Øyvind zong;
Olav schilderde op dit land
het kruis met zijn bloed,
van zijn hoogten sprak Sverre
Rome recht tegen,
van zijn hoogten sprak Sverre
Rome recht tegen.

3. Boeren scherpten hun bijlen
waar een leger voorttrok,
Tordenskiold flitste langs de kust,
zodat het licht naar huis scheen.
Vrouwen stonden zelf op en streden
alsof zij mannen waren;
anderen konden slechts wenen,
maar het kwam terug,
anderen konden slechts wenen,
maar het kwam terug.

4. Zeker, wij waren niet met velen,
maar wij waren toch genoeg
toen wij enkele malen beproefd werden
en alles op het spel stond;
want liever brandden wij het land plat
dan dat het zou vallen.
Denk slechts aan wat gebeurde
beneden bij Fredrikshald,
denk slechts aan wat gebeurde
beneden bij Fredrikshald.

5. Harde tijden hebben wij doorstaan,
ten slotte werden wij verstoten;
maar in de diepste nood werd ons
met blauwe ogen vrijheid geboren.
Dat gaf vaderskracht om te dragen
hongersnood en oorlog,
het gaf zelfs de dood zijn eer
en het gaf verzoening,
het gaf zelfs de dood zijn eer
en het gaf verzoening.

6. De vijand wierp zijn wapen neer
en hief het vizier omhoog.
Wij snelden verwonderd naar hem toe,
want hij was onze broeder.
Voortgedreven door schaamte
gingen wij zuidwaarts;
nu staan drie broeders samen,
en zo zullen wij blijven staan,
nu staan drie broeders samen,
samen zullen wij zo blijven staan.

7. Noorse man in huis en hut,
dank uw grote God!
Het land wilde Hij beschermen,
hoe donker het er ook uitzag.
Alles waarvoor de vaders vochten
en de moeders weenden,
heeft de Heer stil geleid,
zodat wij ons recht wonnen,
heeft de Heer stil geleid,
zodat wij ons recht wonnen.

8. Ja, wij houden van dit land,
zoals het oprijst,
gegroefd en verweerd boven het water,
met zijn duizend huizen.
En zoals de strijd van de vaders
het uit nood tot overwinning verhief,
zo zullen ook wij, wanneer het wordt gevraagd,
ons legeren voor zijn vrede,
zo zullen ook wij, wanneer het wordt gevraagd,
ons legeren voor zijn vrede.