Chili vormt een smalle strook tussen de Stille Oceaan en de Andes. Het vasteland loopt ruim vierduizend kilometer van de grens met Peru tot Kaap Hoorn, terwijl de gemiddelde breedte ongeveer tweehonderd kilometer bedraagt. Die vorm ontstond niet door één grensbesluit, maar door een combinatie van gebergten, koloniale bestuursgrenzen, oorlogen en verdragen.
Lees verder
Nieuw-Zeeland en Nieuw-Caledonië zijn de zichtbaarste delen van een veel grotere massa continentale aardkorst. Geologen noemen dit gebied Zealandia of Te Riu-a-Māui: een continent waarvan ongeveer 94 tot 95 procent onder de Stille Oceaan ligt.
Lees verder
Saoedi-Arabië heeft geen natuurlijke rivier die het hele jaar door stroomt. Drinkwater, landbouw en miljoenensteden zijn daardoor afhankelijk van grondwater, ontzilting, dammen, pijpleidingen en steeds meer hergebruik van gezuiverd afvalwater.
Lees verder
De Iguazúwatervallen vormen een uitgestrekt stelsel van cascades op de grens van Argentinië en Brazilië. Beide landen bieden een ander uitzicht en beschermen ieder hun eigen nationale park rond hetzelfde water en regenwoud.
Lees verder
Het grootste deel van Turkije ligt in Anatolië in Azië, terwijl Oost-Thracië bij Europa wordt gerekend. De Bosporus, de Zee van Marmara en de Dardanellen vormen samen de bekendste grens tussen beide continenten.
Lees verder
Zweden wordt vaak uitgeroepen tot het land met de meeste eilanden ter wereld. Toch noemen Noorwegen, Finland, Canada en Indonesië eveneens indrukwekkende aantallen. Zonder gezamenlijke definitie is de ranglijst vooral een wedstrijd tussen meetmethoden.
Lees verder
Nauru verdiende enorme bedragen aan fosfaat, maar betaalde daarvoor met zijn landschap. In het binnenland bleef een bijna onbruikbaar woud van scherpe kalkstenen pinakels achter.
Lees verder
Nieuwe eilanden behoren niet alleen tot de verre geologische geschiedenis. Door vulkaanuitbarstingen kan midden in zee binnen enkele dagen nieuw land verschijnen — en soms even snel weer verdwijnen.
Lees verder